Potykając się można zajść daleko, nie wolno tylko upaść i nie podnieść się.

(Johann Wolfgang Goethe)

W 2010 roku zdiagnozowano u mnie stwardnienie rozsiane. Z kobiety aktywnej zawodowo stałam się osobą niepełnosprawną z czterokończynowym niedowładem. Każdy dzień to dla mnie walka o tę część sprawności, która mi pozostała. Dewiza Karola V „PLUS ULTRA” (Wciąż dalej) jest moim mottem. Tylko dzięki Wam mogę iść wciąż dalej, podnosić się po każdej stoczonej bitwie i pisać – właśnie dla Was.

APEL

środa, 7 września 2011

Wyróżnienie w konkursie poetyckim

W 2011 roku odbyła się trzecia edycja konkursu poetyckiego organizowanego przez polskie Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego. Hasło przewodnie: „Smak życia” doskonale podkreśla wartość, jaką ma dla nas życie i sposób, w jaki doceniamy każdą jego chwilę. Wzięłam w nim udział po raz pierwszy i mogę z prawdziwą przyjemnością poinformować, że mój wiersz „Cóż robić” znalazł się wśród wyróżnionych.
 W jury konkursu zasiedli:
Andrzej Zaniewski- przewodniczący (poeta, autor piosenek, pisarz)
Krzysztof Bieńkowski (poeta, krytyk literacki, członek jury wielu konkursów poetyckich)
Miłosz Kamil Manasterski (poeta, animator kultury)

Nagrodzone i wyróżnione wiersze z lat: 2009,2010 i 2011 znalazły się w pokonkursowym tomiku zbiorczym pt. „Kubek pełen SMaku”.
Niestety, nie mogłam wziąć udziału w uroczystym Wieczorku Poetyckim, który odbył się 26 sierpnia w Galerii Apteka Sztuki w Warszawie. Dyplom i nagrodę otrzymałam drogą pocztową.
Gratuluję wszystkim tym, którzy wzięli udział w konkursie!


Więcej informacji na temat konkursu, uroczystości rozdania nagród oraz wieczorku połączonego z wernisażem na stronie: